Dzisiejsze czytania z Izajasza i z Ewangelii podejmują problem utraty Królestwa przez Izrael. Dom Izraela zamiast owoców przynosił „cierpkie jagody”. Jezus potwierdza wypełnianie się proroctwa Izajasza:
„Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce” /Mt 21,43/
O tej utracie szerzej pisze św. Paweł w Rz 10. Bez tego tekstu nie da się zrozumieć relacji między Bogiem a obecnym Izraelem.
Dzisiaj tekst Ewangelii nie chce jednak skupiać naszej uwagi na Izraelu. To są słowa o relacji Boga ze swą Winnicą. Czy dzisiaj My, Kościół przynosimy owoce? A może są to tylko „cierpkie jagody”?
A czy My, Kościół w Polsce przynosimy owoce? Lubimy cytować „Dzienniczek św. Faustyny”: „„Polskę szczególnie umiłowałem, a jeżeli posłuszna będzie woli Mojej, wywyższę ją w potędze i świętości. Z niej wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne przyjście Moje”. Przez ostatnich kilka dekad z wyższością spoglądaliśmy na Kościół w Niemczech, Francji czy Holandii. Ale czy jesteśmy posłuszni? Czy przynosimy owoce? Czy obrazy z Francji podczas wizyty papieża Leona nie powinny nas zastanawiać? Czy nie powinniśmy na nowo odczytać słów dzisiejszej Ewangelii?
Rok A, XXVII Niedziela zwykła
Iz 5, 1-7; Ps 80 (79), 9 i 12. 13-14. 15-16. 19-20; Flp 4, 6-9; Aklamacja J 15, 16; Mt 21, 33-43;